ما برای وصل کردن آمدیم

 
اتصال حرارتی پلاستیک ها( Plastic Welding )
نویسنده : گروه تحقیقاتی مهندسی جوش - ساعت ٢:٤۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٥
 

جوشکاری پلاستیک ها :

قطعات پلاستیکی را می توان به طرق مختلف بررویهم سوارکرد . بطورکلی این روش ها در 3 گروه طبقه بندی می شوند که عبارتند از:

1- چسباندن پلاستیک ها بر رویهم :

در فرآیند چسباندن قطعات پلاستیکی سطوحی را که قراراست بهم چسبانده شوندبا لایه ای از چسب پوشانده و سپس آنها را رویهم گذاشته وبا اعمال فشار متوسطی به یکدیگر می چسبانند. نوع چسب مورد استفاده درهرحالت بستگی به نوع ماده ای دارد که قرار است چسبانده شود.

2- سوار کردن قطعات پلاستیکی به طریقه مکانیکی:

قطعات پلاستیکی را می توان با استفاده ازاتصالات مکانیکینظیر پیچ ،پرچ، بست ، مهره ،مفصل ، چفت فنری وغیره نیز بر رویهم سوار نمود، مزیت اصلی استفاده از اتصالات مکانیکی برای سوار کردن قطعات پلاستیکی ،اولا امکان اتصال قطعات غیرهمجنس بررویهم وثانیا امکان اتصال قطعات ساخته شده ازپلاستیک های ترموست علاوه بر ترموپلاستیک ها می باشد.

3- جوشکاری  پلاستیک ها:

اتصال حرارتی ساده ترین و متداولترین روش برای متصل کردن ورق ها یا قطعات پلاستیکی می باشد. در این روش از اعمال همزمان فشار وحرارت به موضع اتصال استفاده می شود.

 آشنایی باانواع جوش ها وفرآیندهای مختلف جوشکاری پلاستیک:

درجوشکاری پلاستیک ها نوع جوش بکار رفته مشابه انواع آندر

جوشکاری فلزات است. همان روش های آماده سازی لبه های اتصال (شامل پخ زنی ، انطباق وجفت کردن، تعیین وتنظیم ریشه جوش وغیره) که درجوشکاری فلزات به کارمی رفت، برای جوشکاری پلاستیک ها نیزلازم هستند. در صورتیکه

نیازبه جوش با کیفیت خوب داشته باشیم، اهمیت پخ زنی لبه های اتصال بیشتر خواهد بود. حتی می توان گفت که اهمیت پخ زنی در جوشکاری پلاستیک ها بیش از جوشکاری فلزات است.از آنجا که خواص فیزیکی ترموپلاستیک ها وفلزات با یکدیگر متفاوتند،اختلافات قابل توجهی در روش های مورد استفاده در جوشکاری این دو به چشم می خورد.

درجوشکاری فلزات ، فلز سیم جوش وفلز زمینه با یکدیگر ترکیب شده ودرز جوش را پر می کنند ولی در جوشکاری ترمو پلاستیک ها ذوب شدن و جریان یافتن مذاب به داخل درز جوش عملی نشده بلکه سیم جوش یا پلاستیک جوش نرم

شده وبا اعمال فشار کمی که توسط وسیله جوشکاری به آن وارد می شود این دو عامل با یکدیگر یک پیوند دائمی و ثابتی بوجود می آورند. برخی از مواد ترموپلاستیکی در حین جوشکاری تولید گازها وبخارات سمی می کنند،لذا پیشگیری ها وموارد احتیاطی که توسط سازندگان این گونه مواد خاطر نشان می شوند بایدهمواره مورد توجه قرار گیرند . برای پیشگیری از بروز هر گونه اشتباه مخاطره آمیز و استنشاق گازهای سمی باید عملیات جوشکاری را در محل های

روباز یا کارگاه های مجهز به تهویه های بسیار خوب انجام داد . پلاستیک جوش را می توان به کمک میله هایی با مقطع گرد ،بیضی ، مثلثی ویا نوارهای پهن بر قطعه مورد جوشکاری اعمال نمود . نوارهای پلاستیکی پهن ونرم را برای جوشکاری وتعمیر آستر تانک ها مورد استفاده قرار می دهند . این نوارهارا معمولا به شکل کلاف وبه کمک جوشکاری تک پاسی و با سرعت زیاد مورد استفاده قرار می دهند .

فرآیند های اصلی مورد استفاده در جوشکاری پلاستیک ها عبارتند از:

 جوشکاری پلاستیک ها

۱- جوشکاری با گاز داغ

2- جوشکاری آلتراسونیک یا فراصوتی

3- جوشکاری اصطکاکی

4- جوشکاری باابزارهای داغ

5- جوشکاری القایی

6- جوشکاری با فرکانس بالا

7- جوشکاری با لیزر

8- جوشکاری با ریزموجها

 

ادامه مطلب  در صورت درخواستهای بیشتر.... 

 


 
comment نظرات ()
 
 
چرا اينقدر بيکار نشسته ايم ؟ ( بیانیه بی تعارف به جامعه مهندسین خواب آلود !)
نویسنده : گروه تحقیقاتی مهندسی جوش - ساعت ٢:٢٧ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٥
 

با سلام

شما که دارید این مطالب رو میخونید حتما عضوی از جامعه علمی کشور و یا حداقل علاقمند به مباحث هستید با این فرض من مطمئنم که درباره چیزی که میخوام بگم با من موافقید چون همه ما خواهان یک جور فضای باز اطلاعاتی هستیم که متاسفانه خودمون در عمل هیچ کاری نمی کنیم 

از دوستان مهندسین جوش و فعالان حاضر می خوام که یه جستجو در رابطه یکی از مباحث جوشکاری ( مثلا فرآیند الکترون بیم ) می بینید که همه وبلاگ های جوشکاری  موجود باز میشن ولی تو هرکدوم که میری یک مطلب هفت هشت خطی رو میبینی که همه وبلاگا فقط همینو دارن . حالا این موضوع نه یه موضوع دیگه بازم همینه .

در مورد جوشکاری تو پایگاه های فارسی ما هیچ مطلب کامل و جدیدی نداریم  همشون کپی شدن یا از روی وبلاگای دیگه و یا از رو کتاب دکتر کوکبی ( که خود ایشون هم ۲۰ سال قبل اینکار رو کردن دیگه فقط زحمت ترجمه مقاله ها رو به خودشون دادن ) .

آخه تا کی باید بشینیم دست به سینه تا هرچی میخوایم آماده و کامل بهمون بدن . من که تو دانشگاه ها هم چیزی جز این نمی بینم . دو نفر هم که میخوان کار علمی بکنن همه مسخره میکنن .شما بگین آیا ما سرمون رو تو برف فرو نکردیم !!! هیچکی نمی خواد چیزی بگه ؟!!!!       دلم میخواد چند تا مرد  نظرشون رو اعلام کنن و بگن که خواب نیستن .


 
comment نظرات ()
 
 
مطلب این است : تنش های پسماند در جوشکاری
نویسنده : گروه تحقیقاتی مهندسی جوش - ساعت ۱:٥٢ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٦/٢٥
 

 

انقباض و تنش پسماند :

Contraction & Residual Stress :                                                                                       

 

تنش هاي پسماند به آن دسته ازتنش هايي اطلاق مي شود که پس از عمليات خاصي در جسم باقي مانده و ناشي از بارگذاري خارجي نمي باشد . اين تنش ها در حالت خود تعادلي هستند . منظور از خود تعادلي اين است که مجموع نيرو ها و ممان هاي ناشي از اينگونه تنش ها در جسم برابر صفر مي باشد . هنگامي که يک جسم داراي تنشهاي پسماند ، تحت بارگذاري خارجي قرار مي گيرد ، تنشهاي ناشي از بار خارجي به تنشهاي پسماند افزوده مي شود . تنشهاي پسماند در نتيجه کار روي قطعات از جمله حين ريخته گري ، آهنگري ، نوردکاري و يا جوشکاري در قطعه بوجود مي آيند .

عموما ، عبارت تنش پسماند به صورت اثر استاتيکي ، نماينده ميدانهاي تنشي تک محوري يا چند محوري دريک سيستم بسته ، بدون وجود هيچگونه نيرو يا گشتاور خارجي است . اين مواضع تنشي با هم در تعادلند .

تنش پسماند از لحاظ گستردگي در جسم به سه نوع تقسيم مي شود :

 

·    تنشهاي پسماند نوع اول ، اغلب در ناحيه وسيعي از ماده ( چندين دانه ) ، بصورت همگن و يکنواخت قرار دارد . برهم خوردگي و اغتشاش در تعادل نيروها ، همواره منجر به تغييرات ابعادي ماکروسکوپي مي شود .

·    تنشهاي پسماند نوع دوم ، اغلب در ناحيه کوچکتري از ماده ( در يک دانه يا در تعداد اندکي از دانه ها ) ، به طور يکنواخت و همگن توزيع شده اند . در اين حالت اغتشاش در تعادل نيروهاي مناطق مختلف ماده مي تواند منجر به تغييرات ابعادي ماکروسکوپي شود .

·    تنشهاي پسماند نوع سوم ، در سرتاسر محدوده ماده حتي در ابعاد چند فاصله اتمي ، بصورت نا همگن پخش شده اند . اغتشاش در تعادل نيرو ، منجر به تغييرات ابعادي ماکروسکوپي نمي شود .

 

تنشهاي پسماند جوشي از نوع تنشهاي حرارتي مي باشد که در اثر حرات دادن ، انبساط و لنقباض موضعي و تغيير شکل پلاستيکي حاصله در جسم ، تشکيل مي شوند . لازم به اشاره مي باشد که چنانچه قطعه اي به طور همگون و يکنواخت حرارت داده شده و سپس آرام سرد شود و هيچگونه مانعي در انبساط و انقباض قطعه وجود نداشته باشد ، يک چنين سيکل حرارتي منجر به تنش يا تغيير شکل هاي پسماند نخواهد شد .

در حين جوشکاري ، حوزه حرارتي ناشي از قوس الکتريکي باعث تغيير شکل حرارتي ( انبساط در حين گرو شدن و انقباض در حين سرد شدن ) در جوش و اطراف آن مي شود . تغيير شکل حرارتي به طور کلي متناسب با درجه حرارت بوده و اين بستگي تا حد ننقطه ذوب فلز وجود دارد . هنگاميکه در نقطه اي از جسم ، درجه حرارت به درجه حرارت ماکزيمم مي رسد ، دراطراف آن يک شيب حرارتي تند بوجود آمده که منجر به ايجاد يک حوزه تغيير شکل حرارتي در اطراف نقطه مزبور مي شود .اين منطقه بوسيله فلز سردتر موجود در اطراف آن محدود مي گردد . شدت اين حوزه ، در نزديکي نقطه حرارتي بحدي است که اين منطقه در حين گرم شدن ، بشدت تحت تاثير تنش هلاي فشاري قرار گرفته و تغيير شکل پلاستيکي در آن بوجود مي آيد . در حين سرد شدن ، بواسطه انقباض موضعي ، تنشهاي کششي به اندازه تنش تسليم فلز پايه در جوش و مناطق نزديک به آن (HAZ ) توسعه مي يابد .

تنش هاي پسماند تنش هاي سه محوره هستند ( طولي ، عرضي و ضخامتي ) . تاثير انقباض در جهت ضخامت در مواد با ضخامت کم ، بسيار اندک است . با افزايش (30 mm  ) تنشهايي در جهت ضخامت نيز مي توانند بوجود آيند و به سرعت به تنش تسليم برسند . تنش هاي ضخامتي خطر ايجاد ترک و در نتيجه شکست ترد را بيشتر مي کند .

اگر در يک ماده تنش سه محوري ظاهر شود :

 

·        استحکام تسليم مواد تا سه برابر استحکام تسليم معمولي افزايش مي يابد .

·        اضافه طول به طور قابل توجهي کاهش مي يابد .

·         ازدياد طول تا يک مقدار مينيمم کاهش مي يابد .

·        تمايل به تشکيل ترک افزايش مي يابد .

 

    براي  اثبات اين فرضيات ، سال ها قبل آزمايش هاي کشش بر روي نمونه هايي  با انواع مختلف شيار توسط لودويک انجام شد .


 
comment نظرات ()